Tot een hoogte van 2500 kunnen mensen relatief snel stijgen. Om het lichaam te laten acclimatiseren is het verstandig de dag erna rust te houden. Stijg vervolgens niet meer dan 300 meter per dag (slaaphoogte) en blijf na iedere klimdag een dag op gelijk niveau. Zorg verder voor een koolhydraatrijk dieet en voor voldoende drinken. Per 1000 meter stijgen is een liter extra vocht per dag nodig. Tabak, alcohol, slaapmiddelen en medicijnen die de reactie beïnvloeden zijn op grote hoogtes sterk af te raden. Ook overdreven lichamelijke inspanning is onverstandig.
Kinderen
Kinderen kunnen net zo gevoelig zijn voor hoogteziekte als volwassenen. De verschijnselen zijn bij hen echter soms moeilijker te herkennen en dat verhoogt de risico’s. Wees bij reizen op grote hoogtes daarom extra alert op signalen als hangerigheid, eten weigeren, overmatig huilen en geïrriteerdheid en beschouw deze als eerste tekenen van hoogteziekte. De behandeling is gelijk aan die bij volwassenen (zie tabel).
Preventieve medicatie
Soms helpt preventieve medicatie hoogteziekte te voorkomen. Mensen die er eerder last van hebben gehad, kunnen op doktersadvies acetazolamide (Diamox®) slikken. Verder kan het bij uitzondering worden voorgeschreven door een arts die de medische geschiedenis van de reiziger goed kent. Aangezien het middel dezelfde bijverschijnselen kan geven als hoogteziekte, is terughoudendheid geboden. Medicatie is in ieder geval geen vrijbrief om door te klimmen bij klachten. Dalen blijft in dat geval altijd noodzakelijk.
Onderstaande tabel geeft aan wat u het beste kunt doen bij:
|
Acute hoogteziekte (AMS) |
Milde vorm:
- niet stijgen
- acclimatiseren op deze hoogte of dalen
- paracetamol tegen hoofdpijn
Ernstigere vorm:
|
|
Hersenoedeem (HACE) |
- dalen of evacuatie
- zuurstof toedienen
- indien beschikbaar medicatie
|
|
Longoedeem (HAPE) |
- dalen of evacuatie
- zuurstof toedienen
- voorkom extra inspanning en afkoeling
- indien beschikbaar medicatie
|
Extra alert
Bij bepaalde lichamelijke condities kan reizen naar grote hoogtes specifieke risico’s met zich meebrengen. De belangrijkste zijn:
- Chronische obstructieve longaandoeningen (COPD): kortademigheid verergert en de inspanningstolerantie daalt.
- Coronaire hartproblemen: een verblijf op grote hoogte staat gelijk aan een inspanning leveren. Verder bestaat een verhoogde kans op decompenseren.
- Hypertensie: geen specifieke problemen, de bloeddruk lijkt iets te stijgen.
- Sikkelcelanemie: een verhoogde kans op sikkelcelcrisis en daarom af te raden. Alleen genetisch dragerschap van sikkelcelanemie ( zgn. Sikkelcel trait) is geen probleem.
- Suikerziekte: veranderde behoefte aan glucose en insuline en dat verhoogt de kans op ontregeling. Sommige apparatuur werkt minder goed op grote hoogte.
- Zwangerschap: slapen boven de 3000 meter is af te raden, net als een verblijf boven de 5000 meter. In afgelegen gebieden is de toegang tot medische hulp bij complicaties slecht.
- Anticonceptie: geen data bekend over een verhoogde kans op trombose.
- Oogoperaties: eerdere laserbehandelingen leveren geen problemen op. Raadpleeg bij andere visusaanpassingen met een oogarts.